Blauwe zeedistel
Een plaatje is het. De Nederlandse naam en ook de Latijnse soortnaam ‘maritimum’ geven het aan, Blauwe zeedistel groeit langs de kust. Het is een plant van open, min of meer stuivend, kalkrijk duinzand. Je vindt hem meestal aan de lijzijde van de zeereep. Uit organisch materiaal dat aanspoelt haalt hij z’n voedingstoffen. Het is geen echte distel, al doen de naam en het uiterlijk anders vermoeden. Hij hoort tot de familie van de schermbloemen.
De amethist blauwe bloemkleur en het decoratieve uiterlijk maakten dat hij vroeger veel verzameld werd. Om die reden was het tot 2017 een beschermde plant. Blauwe zeedistel is een zeldzame soort en staat op de rode lijst als kwetsbaar vermeld. De bloemen worden door veel verschillende insecten bezocht, waaronder de grote vlindersoorten. Hij is als tuinplant in de handel.
Van de wortel maakte men vroeger in Engeland een lekkernij. Gekonfijte wortels verkocht men onder de naam eringoes. Waarschijnlijk afgeleid van de Latijnse geslachtsnaam ‘Eryngium’. De Engelse stad Colchester was beroemd om deze lekkernij. Naar verluidt kreeg de koninklijke familie bij een bezoek aan de stad in 1830 een doos van dit snoepgoed als geschenk.
Joost Kievit
