Wilde marjolein

Fraai om te zien en belangrijk voor insecten. De bloemen worden goed bezocht en Wilde marjolein is voor verschillende soorten ook de waardplant. Enkele soorten nachtvlinders, bladluizen en snuitkevers leggen hun eieren op de plant waarna de uitgekomen rupsen van blad en stengels eten. Tot 2017 was de soort wettelijk beschermd, maar dat is verleden tijd. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je ze overal kan uitsteken. Vaak hebben de gebieden waar deze plant groeit een beschermde status en die geldt dan ook voor alles wat daar leeft.

Wilde marjolein groeit vooral in Limburg en op dijken langs de rivieren en op de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden. Droge en neutrale grond heeft de voorkeur. Zware bemesting en intensieve begrazing kan hij niet hebben. Wilde marjolein hoort bij de familie van lipbloemen. Net als z’n familieleden is hij overwegend tweeslachtig, maar er komen ook exemplaren voor die uitsluitend vrouwelijk zijn. Dat bevordert kruisbestuiving.

Het is een gewilde tuinplant en ook bij diverse biologische kwekers te koop. Nog steeds wordt het veel als keukenkruid bij tal van gerechten gebruikt. Vers, gedroogd en als poeder.  Vroeger gebruikte men Wilde marjolein voor thee, als verfplant, bierkruid en als strooikruid. En als potpourrikruid.

Joost Kievit