We hebben meerdere helmkruiden in ons land. Gevleugeld, geoord en dus ook Knopig Helmkruid. De bloemen van deze helmkruiden zijn vooral ingericht voor bestuiving door plooiwespen. Dat is een familie van wesp-achtigen die hun vleugels samenvouwen en waarvan in Nederland zo’n 50 soorten voorkomen. Ze worden ook bevlogen en bestoven Lees meer…
Hij knikt met z’n bloem. De herkomst van dat deel van de Nederlandse naam is in een oogopslag duidelijk. De wortel ruikt naar kruidnagel. Dat verklaart het tweede deel van de naam. Knikkend nagelkruid staat als zeer zeldzaam en matig afgenomen op de rode lijst. Bijzonder wel, want hij schijnt Lees meer…
Een zeldzame verschijning, maar in Zuid Limburg en langs de grote rivieren kun je hem toch wel regelmatig aantreffen. Op hellingen vooral. Kalkrijke grond heeft de voorkeur en bij bemesting of beweiding verdwijnt de Kleine pimpernel op den duur. In de duinen bij Beverwijk schijnt ook een plek te zijn Lees meer…
Ruim 20 soorten ereprijs hebben we in ons land. Ze behoren tot de helmkruid familie en er zijn grote verschillen. Enkele houden van water, andere vind je op droge plekken. Er zijn eenjarige en overblijvers. Grote ereprijs is de meest algemene soort. Eenjarig en je ziet hem het meest op Lees meer…
Bijzonder, fraai en waardevol voor insecten. Knoopkruid is de naam voor een veelvormige en lastig te ontwarren groep planten. Uit onderzoek van bodemlagen blijkt dat Knoopkruid al sinds de laatste IJstijd in ons land voorkomt. Aanvankelijk in geïsoleerde populaties, die zich los van elkaar ontwikkelden. Er was een vorm met Lees meer…
Jeugdherinneringen. Zeekraal aten we vroeger vaak als groente. Het kostte niets en het groeide in de vrije natuur op de slikken van de Grevelingen. Nu ligt dat anders. De slikken zijn natuurgebied geworden en zeekraal snijden kan niet meer. Als ik Zeekraal vind, kan ik niet nalaten om een stukje Lees meer…
Het gaat hem voor de wind. Letterlijk en figuurlijk. De wind zorgt voor verspreiding van de zaden, al stelt dat niet veel voor Meer dan de helft van het zaad komt niet verder dan 5 meter van de moederplant en slechts 1 % komt verder dan 40 meter. Toch heeft Lees meer…
Grijze, grauwe en natte dagen en daarmee geen insecten te zien, althans niet in de buitenlucht. Hoog water verhinderde me om de Korendijkse Slikken (Natuurmonumenten) verder in te lopen, een mooi moment om wat dode bomen te bekijken. Niet zozeer de buitenkant, ik ben veel meer geïnteresseerd wat er onder Lees meer…
Laag bij de grond, knalgeel en uitbundig bloeiend. Een echte zon aanbidder die zeer goed tegen droogte kan. Dat is Muurpeper. Hij hoort tot de vetplantenfamilie. Het blad is aangepast aan zeer droge en hete standplaatsen. De dikke vlezige bladen zijn bedekt met een waslaagje en ze kunnen overdag de Lees meer…
Ja hoor, ze vliegen nog steeds. Zojuist de 27e waarneming hommel uit de aardhommelgroep in december, allen op deze mahonie. Studies in Engeland hebben uitgewezen dat er sprake is van een najaar-wintergeneratie en dat in december mahonie de belangrijkste plant is die hen nectar en stuifmeel levert. Daar lijkt het Lees meer…